De beroemdste Cubaanse entertainer in de Amerikaanse populaire cultuur — Desi Arnaz (Desiderio Alberto Arnaz y de Acha III) bracht Cubaanse muziek via zijn optredens in I Love Lucy en zijn befaamde versie van "Babalú" de Amerikaanse huiskamers binnen.
Arnaz vluchtte Cuba in 1933 en werkte zich omhoog in de Amerikaanse showbusiness, totdat hij samen met zijn vrouw Lucille Ball de hoofdrol speelde in en mede-produceerde I Love Lucy. Zijn bandoptredens in de serie — met name zijn vertolking van "Babalú", oorspronkelijk verbonden aan Miguelito Valdés — maakten een massaal Amerikaans publiek kennis met Cubaanse muziek en congadrums, terwijl dat publiek volstrekt geen voorkennis had van Afro-Cubaanse muzikale tradities.
Zijn rol in de internationale bekendheid van Cubaanse muziek is paradoxaal: hij werd het meest herkenbare symbool van Cubaanse muziek in de Verenigde Staten terwijl hij een sterk door de entertainmentindustrie gekleurde versie van de traditie vertegenwoordigde. Toch is zijn invloed op het bewustzijn van Cubaanse muziek in Amerika onmiskenbaar, en de populariteit van de congadrum in Amerika is voor een groot deel zijn erfenis.