NG La Banda
NG La Banda — Nueva Generación — wordt algemeen erkend als de band die timba"> timba uitvond, en tussen 1988 en het begin van de jaren 90 een geheel nieuw genre opbouwde uit songo, funk, jazz en Afro-Cubaanse rituele muziek.
Over het ensemble
José Luis "El Tosco" Cortés richtte NG La Banda (Nueva Generación La Banda — Nieuwe Generatie De Band) in 1988 in Havana op, na jaren als fluitist en componist bij Irakere, Cuba's voornaamste jazz-fusionensemble. De overstap van Irakere naar NG La Banda was een bewuste afdaling van de concertzaal naar de straat: Cortés wilde de muzikale verfijning die hij naast Chucho Valdés had ontwikkeld, toepassen op rauwe, hoogenergetische dansmuziek.
De formule was ongekend. De ritmesectie van NG La Banda combineerde het drumvocabulaire van songo met funkbeïnvloede elektrische baslijnen en een vergrendeld, agressief ritme dat geen echt precedent had in de Cubaanse muziek. De blaasinstrumentarrangementen waren vernietigend — dicht, dissonant, harmonisch complex op manieren die Cortés' conservatoriumopleiding weerspiegelden terwijl ze neerkwamen met de kracht van een straatgevecht. Hierboven leverden zangers (in het begin waaronder Isaac Delgado) teksten die expliciet gingen over het Havanase straatleven, seksuele politiek en sociale omstandigheden.
De opnames uit 1989-1992 zijn de fundamentele timba-documenten. "La Expresiva", "No Se Puede Tapar El Sol", "La Bruja" — deze nummers stelden de kernkenmerken van het genre vast: het ritmisch ineengrijpen van conga, drumstel, bas en piano, elk met een afzonderlijke ritmische rol; het gebruik van Afro-Cubaanse religieuze verwijzingen (batá-ritmes, Yoruba-frasen) ingebed in seculiere dansmuziek; de uitgebreide mambo-secties met hun snelvuur blaasstoten.
NG La Banda creëerde ook een nieuwe relatie tussen de band en de danser. De despelote — een dansstijl die ontstond als directe reactie op de ritmische complexiteit van timba"> timba — ontwikkelde zich op Havanase dansvloeren specifiek als reactie op de muziek van NG La Banda. De optredens van de band waren evenementen; het dansen dat ze uitlokten was controversieel genoeg om overheidaandacht te trekken.
El Tosco's fluitspel is een kenmerkend element. Waar de fluit in charanga elegant en melodisch is, is hij in NG La Banda agressief, chromatisch en vaak gebruikt als ritmisch wapen. Zijn aanpak breidde uit wat hij bij Irakere had ontwikkeld en gaf timba"> timba een van zijn meest onderscheidende timbres.
NG La Banda heeft intermitterend geopereerd sinds de jaren 90, met diverse bezettingswisselingen, maar El Tosco blijft het creatieve centrum. Hun invloed op elke latere timba-band — Charanga Habanera, Bamboleo, Paulito FG, David Calzado's groepen — is direct en erkend.
Belangrijke opnames
- "La Expresiva" — vroeg bepalend timba-nummer
- "No Se Puede Tapar El Sol"
- "La Bruja"
- En la calle — fundamenteel album
- En directo desde el patio de mi casa — historische live-opname
