Een van de grootste son-componisten — Ignacio Piñeiro richtte het Septeto Nacional de Ignacio Piñeiro op, het ensemble dat hielp het septeto-geluid van de son te definiëren en het aan het einde van de jaren 20 naar internationaal publiek bracht.
Piñeiro was een bassist en zanger die opgroeide in de Afro-Cubaanse gemeenschap van Havana, diep verbonden met zowel de rumba- als de son-tradities. Zijn Septeto Nacional, opgericht in 1927, voegde een trompet toe aan het son sextet-formaat — een stap die bepalend bleek voor het geluid van het genre en de vraag-en-antwoord-wisselwerking tussen trompet en stemmen introduceerde die centraal werd in de son.
Tot zijn composities behoren Échale salsita — een van de eerste stukken die het woord salsa in een Cubaanse muzikale context gebruiken — en tientallen andere son-klassiekers. Hij vertegenwoordigde Cuba op de Ibero-Amerikaanse Expositie in Sevilla in 1930 en bracht de son voor het eerst naar Europees publiek. Igor Stravinsky hoorde de muziek van Piñeiro naar verluidt en liet zich erdoor inspireren.