Enrique Jorrín

Schepper van de cha-cha-chá — Enrique Jorrín ontwikkelde het genre in het begin van de jaren 50 als een langzamere, toegankelijkere versie van de mambo"> mambo die Cubaanse sociale dansers daadwerkelijk konden dansen zonder acrobatiek.

Over de artiest

Jorrín was violist en componist bij Orquesta América toen hij begon te experimenteren met een vereenvoudigd danzón-mambo-ritme dat niet-expert dansers konden volgen. Waar de polyritmische complexiteit van de mambo"> mambo het moeilijk maakte om sociaal te dansen, was Jorrín's nieuwe ritme — hij noemde het cha-cha-chá naar het geluid dat de voeten van de dansers maakten — duidelijk, repetitief en toegankelijk. Zijn compositie uit 1952 La engañadora wordt beschouwd als de eerste echte cha-cha-chá.

Het genre werd in het midden van de jaren 50 een enorm internationaal succes, waarbij het de mambo"> mambo naar de kroon stak. Orquesta Aragón, met fluitist Richard Egües, werd het voornaamste cha-cha-chá-ensemble. De dansvorm die ontstond — gestructureerd, elegant, met een kenmerkende driepassage chassé — werd een van de meest onderwezen sociale dansen in de geschiedenis en is nog steeds een vast onderdeel van de internationale ballroomdanscompetitie.