Guaracha
De guaracha is de grote satirische traditie van de Cubaanse populaire muziek â snel, komisch, oneerbiedig en ritmisch speels. Ze heeft naast elk groot Cubaans genre bestaan sinds de 19e eeuw, nooit dominant maar nooit afwezig.
Oorsprong
De guaracha ontstond in Cuba in het vroege 19e eeuw, aanvankelijk verbonden met het theatrale gĂ©nero chico (licht populair theater) â komische toneelstukken en variĂ©tĂ©shows met nummers die commentaar leverden op het dagelijks leven, actuele gebeurtenissen en sociale typen. De guaracha was het vehikel voor dit komisch commentaar.
De wortels zijn voornamelijk Spaans (de theatrale tradities van de tonadilla en het cuplé) maar absorbeerden snel Afro-Cubaanse ritmische energie.
Karakter
De guaracha wordt meer gedefinieerd door houding dan door strikte muzikale vorm:
- Snel tempo â pittig, gedreven, energiek
- Komische of satirische teksten â vaak gewaagd, politiek, of commentaar leverend op het straatleven en sociale typen
- Speelse melodie â pakkend, ritmisch vrolijk, soms tong-in-wang
- Call-and-response â het coro (koor) levert vaak de clou of de herhaalde grap
Waar de bolero zucht en smacht, lacht en plaagt de guaracha.
De Son-Guaracha
In de jaren 1940, toen het conjunto-format zich ontwikkelde (met Arsenio RodrĂguez en anderen), fuseerde de guaracha grondig met son tot de son-guaracha â zonder meer het belangrijkste substraat van het conjunto-geluid. De ritmische groove van son gecombineerd met het snelle tempo en de komische energie van guaracha creĂ«erde een onweerstaanbare combinatie voor danszaalpubliek.
De son-guaracha is de directe voorloper van wat de meeste mensen internationaal "salsa" noemen â de snelle, energieke, blazergedreven dansmuziek van New York en het Caribisch gebied.
Altijd aanwezig
Wat de guaracha opmerkelijk maakt is haar volharding. Anders dan danzĂłn (die piekte en vervagde) of mambo"> mambo (die een gouden tijdperk had en een standaard werd), had guaracha nooit één gouden tijdperk â ze verdween gewoon nooit.
Je kunt de guaracha-geest horen in:
- Celia Cruz â haar beroemdste opnamen zijn guarachas
- Beny MorĂ© â zijn snelle nummers leunden zwaar op guaracha
- NG La Banda en moderne timba"> timba â de speelse, plagerigeige coros, de oneerbiedigige teksten, de vrolijke snelle secties dragen allemaal guaracha-DNA
In timba"> timba leeft de guaracha voort in de houding van de muziek â de knipoog, de grap, het straatcommentaar dat door zelfs de meest complexe arrangementen loopt.
Belangrijke artiesten
- Rita Montaner â een van de grootste vroege guaracha-vertolksters
- Celia Cruz â "La Guarachera de Cuba", de onbetwiste koningin van de vorm
- Beny MorĂ© â meester van het guaracha-son-mambo-continuĂŒm
DanzĂłn was de eerste nationale dans van Cuba â de vorm die in de late 19e en vroege 20e eeuw de identiteit van de Cubaanse populaire muziek verenigde, en de voorloper van mambo, cha-cha-chĂĄ en uiteindelijk timba.
Lees meer >Timba is the music this site is dedicated to exploring. It emerged as a distinct genre in the late 1980s and crystallized in the early 1990s â born in a moment of social crisis, built on the full accumulated history of Cuban music, and still evolving today.
Lees meer >De Cubaanse bolero is een van de grote romantische liedtradities van de wereld â langzaam, intiem en diep emotioneel. Hij is volkomen anders dan de Spaanse bolero (een snelle dans in 3/4-maat) en ontstond in Cuba als vehikel voor de meest hartstochtelijke lyrische uitdrukking van het eiland.
Lees meer >De guaracha is de grote satirische traditie van de Cubaanse populaire muziek â snel, komisch, oneerbiedig en ritmisch speels. Ze heeft naast elk groot Cubaans genre bestaan sinds de 19e eeuw, nooit dominant maar nooit afwezig.
Lees meer >Mambo was Cuba's eerste mondiale muziekexplosie â de vorm die Cubaanse ritmes in de late jaren 1940 en 1950 op dansvloeren bracht van New York tot Tokio, en de directe voorloper van het Latijns big band-geluid.
Lees meer >Cuba is the largest island in the Caribbean and the birthplace of some of the world's most influential music and dance traditions. African, Spanish, and French cultural streams collided here over centuries of colonial history, producing an extraordinary creative culture that exported itself across the globe.
Lees meer >The Casa de la Trova in Santiago de Cuba is the spiritual home of Cuban traditional music â Son, Bolero, ChangĂŒĂ, and Trova. Founded in 1968 on Calle Heredia in the heart of Santiago's historic center, it has been the gathering place for the city's musicians for over half a century.
Lees meer >Een Cubaans populair dansmuziekgenre dat ontstond in de jaren 1980â90
- Ontstaan in de jaren 1980â90
- BeĂŻnvloed door songo, rumba, funk, blues, jazz, pop, rock en Afro-Cubaanse ritmes.
- Bekend om complexe ritmewisselingen, agressieve baslijnen en hoge energie die dansers aanzet tot improvisatie.
Lees meer >
- Coro = het Koor, zingt een herhalende frase.
- Pregón = de leadzanger zingt variërende of geïmproviseerde lijnen
Lees meer >Mambo
In Cubaanse muziek, met name in salsa en son,
verwijst het " mambo"-gedeelte doorgaans naar een krachtige, ritmisch intense instrumentale break,
die vaak repetitieve hoornlijnen, call-and-response-patronen en opbouwende energie naar het hoogtepunt van een nummer bevat.
The Casa de la Trova in Santiago de Cuba is the spiritual home of Cuban traditional music â Son, Bolero, ChangĂŒĂ, and Trova. Founded in 1968 on Calle Heredia in the heart of Santiago's historic center, it has been the gathering place for the city's musicians for over half a century.
Lees meer >Mambo
In Cubaanse muziek, met name in salsa en son,
verwijst het "mambo"-gedeelte doorgaans naar een krachtige, ritmisch intense instrumentale break,
die vaak repetitieve hoornlijnen, call-and-response-patronen en opbouwende energie naar het hoogtepunt van een nummer bevat.