Een van de grote Cubaanse pianisten — Rubén González was de toetsstem van de Buena Vista Social Club, een meester van de danzón- en son-pianotradities die tot diep in zijn zeventigerjaren speelde met buitengewone warmte en spontaniteit.
González bracht zijn carrière door bij grote Cubaanse ensembles, waaronder het conjunto van Arsenio Rodríguez, maar was in de jaren negentig grotendeels vergeten in Cuba — zijn piano was jaren ongestemd gebleven en hij leed aan ernstige artritis. Toen Ry Cooder hem bij de Buena Vista-sessies bracht, verbaasde zijn spel meteen iedereen in de studio.
Zijn stijl — geworteld in de danzón-traditie maar met jazzbezettingen en een improvisatorisch gemak — is zichtbaar door de gehele Buena Vista-opnamen en de documentaire van Wim Wenders. Hij ging door met het opnemen van verscheidene soloalbums voor zijn dood en documenteerde daarin een leven lang opgebouwde muzikale intelligentie die bijna onopgenomen was gebleven.