Carlos Acosta (geb. 1973) is de meest internationaal gevierde Cubaanse danser van zijn generatie — meer dan twee decennia hoofddanser bij het Royal Ballet London, en het meest zichtbare gezicht van Cubaans danstalent op het wereldtoneel.
Geboren in Los Pinos, een van Havana's armere buurten, de jongste van 11 kinderen, werd Acosta op negenjarige leeftijd door zijn vader ingeschreven bij de Nationale Balletschool — deels om hem uit de problemen te houden. Hij werd opgeleid in het systeem dat Alicia Alonso had opgebouwd en bleek een uitzonderlijk talent.
Acosta trad toe tot het English National Ballet, daarna het Houston Ballet, voordat hij in 1998 hoofddanser werd bij het Royal Ballet in Londen — een positie die hij meer dan 20 jaar bekleedde. Hij was een van de meest gevierde klassieke dansers van zijn tijdperk, met name bekend om zijn optredens in Don Quichot, Spartacus en Romeo en Julia.
Hij heeft ook werken uitgevoerd en gechorografeerd die putten uit de Cubaanse populaire cultuur en de Afro-Cubaanse traditie, met name Tocororo (2003), een semi-autobiografisch werk dat Cubaanse straatdans, Afro-Cubaanse ritueelbeweging en populaire dans combineerde met klassieke techniek.
In 2015 richtte Acosta Acosta Danza op in Havana — een hedendaags dansgezelschap dat Cubaanse dansers, getraind in klassieke en hedendaagse techniek, combineert met een internationaal gerichte artistieke visie. Het gezelschap vertegenwoordigt een nieuwe richting voor de Cubaanse dans voorbij de klassieke balletttraditie.
Na zijn afscheid van het Royal Ballet in 2016 keerde Acosta terug naar Cuba en nam in 2020 de directie op zich van het Ballet Nacional de Cuba, de instelling die Alicia Alonso had opgericht — de door haar gevestigde traditie voortzettend met een meer internationaal verbonden visie.
Zijn autobiografie No Way Home (2007) documenteert zijn reis van een Havanase buurt naar internationale roem en is een van de meest levendige verslagen van het Cubaanse leven en de ervaring van Cubaanse kunstenaars in het buitenland.